Από παιδί, η Σητεία ήταν ο αγαπημένος μου προορισμός. Τόπος ξεκούρασης, ξεγνοιασιάς, αγάπης, καλοσύνης, φιλοξενίας….. Πάντα την αποζητούσα γιατί ποτέ δεν την χαιρόμουν όσο θα ήθελα. Ζούσα σε άλλους τόπους ανά την Ελλάδα, άκουγα άλλες ντοπιολαλιές από την Κρητική, άλλα έθιμα, άλλες νοοτροπίες. Με την αποφοίτησή μου, αποφάσισα ότι η Κρήτη θα έπρεπε να είναι ο τελικός μου προορισμός, αρχής γενομένης από τα Χανιά.

Έζησα σχεδόν έξι χρόνια στα Χανιά. Πανέμορφος τόπος, πανέμορφοι άνθρωποι αλλά… «τοπικιστές». Γι’ αυτούς η Κρήτη τελείωνε στα όρια του Νομού Χανίων. Θυμάμαι ότι πολλές φορές είχα έρθει σε σύγκρουση με καλούς φίλους και γνωστούς σχετικά με το θέμα.

Οι συγκυρίες το έφεραν έτσι ώστε να μετακομίσω μόνιμα στα πάτρια εδάφη. Κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων χρόνων, όλα φαινόντουσαν στα μάτια μου όμορφα, αρμονικά, λες και τα προβλήματα δεν είχαν ακουμπήσει αυτόν τον τόπο.

Ο χρόνος, όμως περνούσε, κι όσο περνούσε τόσο πιο «Στειακιά» άρχισα να νιώθω κι όσο το ένιωθα τόσο πιο πολύ υποχωρούσε το πέπλο. «Όλα καλά, υπερβάλλεις, θα φτιαχτεί, θα διορθωθεί, είναι θέμα χρόνου, δεν έχουν πόρους, κάνουν ότι μπορούν», άκουγα κάθε φορά που τα προβλήματα γιγαντώνονταν χρόνο με το χρόνο, μήνα με το μήνα, μέρα με τη μέρα. Όταν χάσαμε την Εφορία, όταν παραλίγο να χάσουμε το Νοσοκομείο, όταν «χάσαμε» τη Δημοτική Αστυνομία. Τώρα που «χάνουμε» το Ειρηνοδικείο, «χάνουμε» το Υποθηκοφυλακείο, «χάνουμε» το ΙΚΑ. Όταν παραλίγο να «χάσουμε» και την παραλία μας, όταν έχουμε χάσει προ πολλού τον χαρακτηρισμό «καθαρή πόλη», όταν το κτίριο του ΕΠΑΛ παραμένει υπό κατάρρευση και η πολιτιστική μας κληρονομιά παραμένει στο έλεος του Θεού και πλήρως εγκαταλελειμμένη. Όταν αποκτήσαμε τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα τόσο με τους ποδηλατόδρομους (αφού κανείς δεν τους χρησιμοποιεί) όσο και με την ελλιπή σηματοδότηση της πόλης, όταν οι κατ’ ευφημισμόν πεζόδρομοι, μόνο πεζόδρομοι δεν είναι, όταν η αγορά μας αργοπεθαίνει, όταν το λιμάνι μας αποτελεί «δυσφήμιση» για τον λιγοστό τουρισμό που μας αποφέρει, όταν ο τουρισμός αυτός καθ’ εαυτός μειώνεται σταδιακά, αφού δεν υπάρχουν υποδομές να τον κρατήσουν κι απλά αποτελούμε τη γέφυρα ώστε να καταλήξουν σε άλλους προορισμούς, όταν τα χωριά μας παρακμάζουν, καθώς δεν υπάρχει κανένα κίνητρο για τους νέους να παραμείνουν σ’ αυτά, όταν κάθε χρόνο είμαστε προ των πυλών ή της δίψας ή της πλημμύρας!

Τότε, απλά συνειδητοποίησα ότι: «ΌΧΙ, δεν είναι όλα καλά. ΟΧΙ, δεν υπερβάλλω. ΟΧΙ, δεν θα φτιαχτεί. ΟΧΙ, δεν θα διορθωθεί. ΟΧΙ, δεν είναι πλέον θέμα χρόνου. ΟΧΙ, δεν είναι θέμα πόρων. ΟΧΙ, δεν κάνουν ότι μπορούν».

Τότε αποφάσισα ότι αυτός που πραγματικά αγαπάει τον τόπο του: ΔΕΝ στρουθοκαμηλίζει, ΔΕΝ αναβάλει, ΔΕΝ βρίσκει πάντα δικαιολογίες, ΔΕΝ υποχωρεί για συμφέροντα μειονοτήτων, ΔΕΝ σιωπά, ΔΕΝ σπρώχνει κάτω από το χαλί, ΔΕΝ υποτιμά τη νοημοσύνη κανενός και καμιάς με έργα, υποσχέσεις και προσπάθειες «για το καλό του τόπου» την τελευταία στιγμή πριν τις εκλογές!

Βλέποντας, λοιπόν, πόσο πίσω έχει πάει ο τόπος μου, κατάλαβα ότι οι Χανιώτες ΔΕΝ είναι «τοπικιστές». Απλά, οι Χανιώτες αγαπούν τον τόπο τους τόσο πολύ που αν τολμήσει κάποιος ή κάτι να τον βλάψει, τότε δεν διστάζουν να βάλουν στην άκρη τα προσωπικά τους συμφέροντα, να γίνουν όλοι μια γροθιά και αφού προσπελάσουν τον ύφαλο, μετά θα επιστρέψουν στην ρουτίνα και στην καθημερινότητά τους.

Κλείνοντας, θυμήθηκα, αν και άργησα, τελικά κατανόησα την άποψη ενός σημαίνοντος προσώπου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Χανίων και φιλικού μου προσώπου, ότι: «…εσείς, οι Στειακοί, δεν είστε διεκδικητικοί, δεν προσπαθείτε προκειμένου να πάρετε αυτό που θέλετε, απλά χαμογελάτε, λέτε ‘’δεν πειράζει, την άλλη φορά’’ και συνεχίζετε σαν να μην τρέχει τίποτα…»!

Ας αποδείξουμε, λοιπόν, πρώτα απ’ όλα στον τόπο μας και μετά στην υπόλοιπη Κρήτη, ότι υπάρχει(!) και η Σητεία. Ότι είναι ένας τόπος ευλογημένος, ένας τόπος με προδιαγραφές, με δυνατότητες, που με τη κινητήρια δύναμη των πολιτών της και τη σωστή ηγεσία μπορεί να αφήσει πίσω το Χθες και να προχωρήσει στο Αύριο… ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ!

 

Ελένη Γ. Σταυρακάκη,

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος

Με το συνδυασμό

‘’Αφήνουμε Πίσω το χθες, Προχωράμε ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ’’